გადავიკითხოთ ლეო ქიაჩელი – ჰაკი აძბა

შეუძლებელია „ჰაკი აძბას~ წაკითხვა იმ დევნილობის გარეშე და მიღმა, რომელიც თავს დაგვატყდა და რომელიც ჩვენს თავს ხდება პერმანენტულად _ ჩვენი ისტორიულობა. ამ პერმანენტულობაში, როგორც გვირგვინის _ ფანტაზმისა თუ ნამდვილის _ დაცემა, განსაკუთრებულად ჟღერს ორი სახელი: „აფხაზეთი~ და „სოხუმი~. რა უცნაურია, რომ სწორედ ესაა „ჰაკი აძბას~ ადგილი, ტოპოსი, რომელიც მოგვიანებით საშინლად განამდვილდა, როგორც არმყოფი, დაკარგული, აქ და ახლა შეუძლებელი! „ჰაკი აძბას~ წაკითხვა შეუძლებელია დევნილობის მიღმა. შესაძლოა, ეს არის დღეს ყველაზე აქტუალური ტექსტი ჩვენი თანამედროვეობისა.